Inspiratie

Zeg maar Agaath, Margot Ros, Jeroen Kleijne, schrijversduo, Toren C, recensie, boek, boekrecensie, boekbespreking, Van 't Land, tekstschrijver, ghostwriter, copywriter, literatuur, feelgoodroman

Zeg maar Agaath: een lieve feelgoodroman

Leestip: Zeg maar Agaath – Margôt Ros en Jeroen Kleijne

“Memory Lane is een mooie straat, maar je moet er niet gaan wonen”, zegt de hoofdpersoon in de feelgoodroman Zeg maar Agaath. Het zorgt meteen voor een glimlach – en die blijft, gedurende het hele boek over de wonderlijke vriendschap tussen een oudere dame en een Marokkaanse jongen.

Na het overlijden van haar man besluit Agaath (78) haar villa in Amsterdam-Zuid te ontruimen, onder toeziend oog van kaketoe De Generaal. Dankzij een advertentie in de supermarkt krijgt ze hulp van vakkenvuller Karim (18), die nog geen idee heeft wat hij wil met zijn leven. Samen slaan ze nieuwe wegen in. “Dankzij deze onwaarschijnlijke vriendschap ontdek je dat het geluk in je leven soms uit onverwachte hoek komt”, stelt André van Duin op de achterflap.

Kapsalon en cocktails

Karim laat Agaath kennismaken met hiphop, leert haar een kapsalon eten en neemt haar mee naar een club waar hij draait als DJ. Zij leert hem Arabisch en wakkert zijn talent voor tekenen aan. Zonder Karim om zich heen zinkt Agaath weg in eenzaamheid en een lethargisch bestaan met teveel drank en te weinig fatsoenlijk eten. Haar vriendinnen van dezelfde leeftijd interesseren haar nauwelijks nog en ze is nu en dan nukkig en zeer onaardig tegen haar omgeving. Tegelijkertijd blijkt zij een kwieke dame met veel levenservaring, die overal ter wereld heeft gewoond en met gemak in de metro stapt of aan een bar gaat zitten om een cocktail te bestellen. Een personage dat je als lezer snel in je hart sluit, net als de nog zoekende Karim.

Agaath is een personage dat je als lezer al snel in je hart sluit, net als Karim

Liefdesbrieven

Op de zolder die hij moet leegruimen, stuit Karim op een dag op een stapel oude liefdesbrieven. Wie is die mysterieuze man die Agaath zo aanbad? En kan Karim haar helpen haar grote liefde op te sporen? Wat volgt is een soort roadtrip door Nederland, in een oude Snoek die ook nog in de garage stond. Dat Karim aanvankelijk nog geen rijbewijs heeft, maakt de schrijvers (en de lezers) niets uit. “Zeg maar Agaath is een positief boek geworden waarin vriendschap, van elkaar leren maar vooral jezelf opnieuw uitvinden centraal staat”, zeggen de schrijvers zelf over hun tweede gezamenlijke roman. Korte hoofdstukken, best zware thema’s als rouw en eenzaamheid, een lichtvoetige schrijfstijl, nu en dan ronduit hilarische scènes en door alles heen een warm gevoel van vriendschap. Zeg maar Agaath is een lief boek geworden, dat prettig is om te lezen en dat je in één avond uitleest.

Zeg maar Agaath is een positief boek geworden waarin vriendschap, van elkaar leren maar vooral jezelf opnieuw uitvinden centraal staat

Oude dag

Onlangs werd mij weer eens de vraag gesteld die je als al dan niet bewust kinderloos regelmatig te beantwoorden krijgt: “Maar hoe moet dan dan als je ouder bent?” Ik antwoordde zoals altijd dat het er in mijn beleving vooral om gaat dat je op je oude dag een beetje gezellig en sociaal blijft, zodat mensen je met plezier blijven opzoeken. Agaath onderstreept als hoofdpersoon in dit boek deze stelling nog maar weer eens – zelfs als zij onaangepast en ronduit onvriendelijk doet. Zolang je open blijft staan voor de wereld om je heen, blijft het leven je verrassen.

Zeg maar Agaath is een feelgoodroman van actrice Margôt Ros (Toren C) en haar partner, schrijver en journalist Jeroen Kleijne. Zij vormen sinds enkele jaren een schrijversduo. Hun eerste boek was Hersenschorsing (2020), over de ingrijpende gevolgen van Ros’ hersenschudding. Zeg maar Ageeth verscheen in mei 2022 en is uitgegeven bij Nijgh & Van Ditmar.

“Weet jij nog een goed boek voor mij?” Die vraag wordt mij regelmatig gesteld. Tijdens mijn studie Nederlands aan de Rijksuniversiteit Groningen verslond ik alles wat los en vast zat. Zelfs op de kleinste studentenkamers bogen de boekenplanken steeds verder door. In de jaren die volgden was er soms meer en soms minder tijd (of zin) om te lezen. Toch bleef de vraag naar interessante boeken, artikelen of tijdschriften vanuit mijn omgeving altijd komen. Daarom neem ik in mijn seizoensnieuws ieder kwartaal een kleine boekenrubriek op.

Wil je meer lezen over mijn werkzaamheden als tekstschrijver en mijn leven op het platteland? Abonneer je dan op mijn seizoensnieuws!

Gerelateerde blogs

Linda van 't Land, Van 't Land, Landidee, tekstschrijver, ghostwriter, copywriter, column, columnist, Landidee, magazine, tijdschrift, buitenleven, buitengebied, platteland, Stichting Landschapsbeheer Gelderland, Gelderland, ambassadeur, biodiversiteit

De ambassadeur van Stichting Landschapsbeheer Gelderland vertrok geen spier toen hij voor het eerst onze tuin binnen wandelde. We verheugden ons erop om hem rond te leiden, want natuurlijk zijn we trots op wat we op ons erf hebben bereikt en aangelegd. De lissen langs de zwemvijver wuifden in ...

Linda van 't Land, Van 't Land, Landidee, tekstschrijver, ghostwriter, copywriter, column, columnist, Landidee, magazine, tijdschrift, buitenleven, buitengebied, platteland, Golden Retriever, Bommel, hond, afscheid, dood, dierencrematorium

Of we na de crematie nog een plukje haar van onze hond Bommel wilden terugkrijgen, vroeg de lieve mevrouw van het dierencrematorium. Verrast keken mijn man en ik elkaar door onze tranen heen aan. “Als ik alle haren bij elkaar veeg die nu nog in ons huis liggen, kan ik denk ik een heel nieuwe h...

Linda van 't Land, Van 't Land, Landidee, tekstschrijver, ghostwriter, copywriter, column, columnist, Landidee, magazine, tijdschrift, buitenleven, buitengebied, platteland, reeën, edelherten, herten, wilde zwijnen, wilde varkens, Veluwe, wildlife

“Morgen code oranje”, zei mijn vriendin treurig ergens begin november. Er werd een stevige storm voorspeld, een van de eersten van deze herfst. We besloten ons etentje te verzetten naar een moment dat het weer volkomen veilig zou zijn om de weg op te gaan.

De volgende dag waaide ’s ocht...